تنظیم دانخوری بشقابی
تنظیم دانخوری بشقابی؛ 5 تکنیک طلایی افزایش رشد و یکنواختی طیور

در صنعت پرورش طیور مدرن، مدیریت نهاده‌های گران‌قیمت با تکیه بر جزئیات فنی کوچک اما سرنوشت‌ساز انجام می‌شود که در این میان، تنظیم دانخوری بشقابی به عنوان یکی از کلیدی‌ترین عوامل تأثیرگذار بر شاخص‌های عملکردی شناخته می‌شود. با توجه به اینکه بیش از ۷۰ درصد هزینه‌های جاری یک مرغداری صرف تأمین خوراک می‌گردد، هرگونه نقص در چیدمان، ارتفاع یا دبی خروجی سیستم‌های دانخوری می‌تواند به سرعت منجر به هدررفت منابع، عدم یکنواختی در رشد گله و افت محسوس ضریب تبدیل (FCR) شود.

هدف از نگارش این راهنمای جامع، بررسی استانداردهای مهندسی و بیولوژیک در تنظیم دانخوری بشقابی است تا مرغداران بتوانند با بهینه‌سازی دسترسی پرنده به خوراک و تحریک اشتهای گله، به حداکثر پتانسیل ژنتیکی سویه‌های گوشتی دست یابند و سودآوری واحد تولیدی خود را تضمین کنند.

نقش حیاتی تنظیم دانخوری بشقابی در تحریک اشتها و رشد اولیه

در روزهای ابتدایی جوجه‌ریزی، هدف اصلی ما این است که جوجه در کمترین زمان ممکن به دان و آب دسترسی پیدا کند تا کیسه زرده جذب شده و سیستم گوارشی فعال شود.

وضعیت بشقاب‌ها در روزهای اول (Starter Phase)

در این مرحله، تنظیم دانخوری بشقابی باید به گونه‌ای باشد که بشقاب‌ها کاملاً مماس با بستر (پوشال) قرار گیرند. جوجه نباید برای رسیدن به دان تلاش فیزیکی زیادی انجام دهد.

  • نکته طلایی: سطح دان در بشقاب‌ها باید در بالاترین حالت ممکن (اصطلاحاً “پر”) قرار گیرد. این کار باعث می‌شود بوی دان و رنگ آن جوجه را تحریک به نوک زدن کند. اگر در این مرحله تنظیم دانخوری بشقابی به درستی انجام نشود، جوجه‌ها سراغ خوردن پوشال می‌روند که منجر به عفونت‌های گوارشی و عدم رشد یکنواخت می‌شود.

انتقال از دان روی کاغذ به دانخوری بشقابی

بسیاری از مرغداران در کنار خطوط بشقابی، از کاغذ دان یا سینی‌های دستی استفاده می‌کنند. تنظیم دانخوری بشقابی باید به شکلی باشد که وقتی جوجه‌ها به سن ۳ تا ۵ روزگی رسیدند، به راحتی از سینی به سمت بشقاب هدایت شوند. ارتفاع لبه بشقاب نباید مانع ورود جوجه‌های کنجکاو به داخل بشقاب شود (در مدل‌هایی که اجازه ورود به جوجه می‌دهند).

استانداردهای ارتفاع؛ تنظیم دانخوری بشقابی متناسب با فیزیک طیور

با رشد سریع سویه‌های مدرن مانند راس ۳۰۸ یا کاب، فیزیک بدن پرنده هر ۴۸ ساعت تغییر می‌کند. بنابراین، تنظیم دانخوری بشقابی یک کار ثابت نیست و باید به صورت روزانه پایش شود.

قاعده کلی ارتفاع لبه بشقاب

بهترین حالت برای تنظیم دانخوری بشقابی در دوران رشد و پایانی، حالتی است که لبه بشقاب دانخوری هم‌سطح با چینه دان (محل اتصال گردن به تنه) پرنده باشد.

  • چرا این ارتفاع؟ اگر لبه بشقاب پایین‌تر باشد، پرنده می‌تواند سر خود را داخل دان برده و با حرکات جانبی منقار، دان را به بیرون پرتاب کند (هدررفت شدید). اگر لبه بشقاب بالاتر باشد، پرنده مجبور است گردن خود را بیش از حد کشیده یا روی پاهای خود فشار بیاورد که باعث نقص‌های اسکلتی و خستگی پرنده می‌شود. در نهایت، پرندگان کوچک‌تر گله از خوردن صرف‌نظر کرده و یکنواختی گله به شدت افت می‌کند.

پیشنهاد مطالعه:  مزایای کلیدی آبخوری نیپل در مرغداری؛ کاهش آلودگی و افزایش بهداشت

ترازبندی خطوط دانخوری

در هنگام تنظیم دانخوری بشقابی، باید از تراز بودن کل خط (طول سالن) اطمینان حاصل کرد. اگر خط دانخوری دارای پستی و بلندی باشد، در نقاط گود، بشقاب‌ها پایین‌تر از قد پرنده قرار می‌گیرند و دان ریزش بیشتری دارد، در حالی که در نقاط بلند، پرنده به دان دسترسی ندارد. استفاده از وینچ‌های باکیفیت و کابل‌های فولادی بدون کشسانی برای تنظیم دانخوری بشقابی الزامی است.

مدیریت سطح دان

مدیریت سطح دان؛ جلوگیری از هدررفت و حفظ تازگی خوراک

یکی از پیچیده‌ترین بخش‌های تنظیم دانخوری بشقابی، تعیین میزان دان موجود در هر بشقاب است. سیستم‌های مدرن دارای حلقه‌های تنظیمی (Adjustment Rings) هستند که معمولاً از شماره ۱ تا ۵ یا ۷ درجه‌بندی شده‌اند.

کاهش سطح دان با افزایش سن

برخلاف تصور عمومی، هرچه سن گله بالاتر می‌رود، باید سطح دان در بشقاب را کاهش داد.

  • دلیل فنی: مرغ‌های بالغ منقار بزرگتری دارند و قدرت پرتاب دان آن‌ها بیشتر است. با تنظیم دانخوری بشقابی در سطوح پایین (مثلاً درجه ۱ یا ۲)، پرنده مجبور است برای رسیدن به دان، مستقیماً منقار خود را به سمت مرکز بشقاب ببرد. این کار مانع از “ریخت‌وپاش منقاری” می‌شود.

  • تازگی دان: سطح پایین دان باعث می‌شود دان سریع‌تر مصرف شده و دان تازه از سیلو جایگزین شود. دان باقی‌مانده در لایه‌های زیرین بشقاب‌های پر، در معرض رطوبت و آمونیاک سالن فاسد شده و باعث مسمومیت‌های قارچی می‌شود.

تنظیم بشقاب کنترلی (Control Pan)

سنسور انتهای خط، فرمان‌دهنده اصلی به موتور اوگر است. تنظیم دانخوری بشقابی در بخش سنسور بسیار حساس است. اگر سنسور خیلی حساس تنظیم شود، اوگر مدام روشن و خاموش می‌شود (استهلاک موتور). اگر حساسیت کم باشد، بشقاب‌های ابتدای خط خالی می‌مانند. باید بشقاب سنسوردار را در نقطه‌ای قرار داد که بیشترین مصرف دان را دارد تا به محض کم شدن دان، کل خط شارژ شود.

تأثیر تجهیزات مدرن بر یکنواختی و رشد (FCR)

تکنولوژی ساخت در تنظیم دانخوری بشقابی نقش مهمی دارد. بشقاب‌های ضد هدررفت (Anti-waste) با طراحی لبه‌های کنگره‌دار، مانع از خروج دان می‌شوند.

توزیع همزمان دان

در سالن‌های طولانی، یکی از چالش‌های تنظیم دانخوری بشقابی این است که دان به همه بشقاب‌ها همزمان برسد. استفاده از اوگرهای با سرعت بالا (High Speed) کمک می‌کند تا گله در زمان توزیع دان دچار استرس و تجمع نشود. تجمع پرندگان دور اولین بشقاب‌هایی که پر می‌شوند، باعث ایجاد جراحت و خراش پوست (Dermatitis) می‌شود که کیفیت لاشه را کاهش می‌دهد.

بهداشت و قابلیت نظافت

بخش مهمی از تنظیم دانخوری بشقابی به زمان بین دو دوره مربوط می‌شود. بشقاب‌ها باید قابلیت باز شدن و شستشوی آسان را داشته باشند. باقی‌مانده دان دوره‌های قبل در لوله‌ها و بشقاب‌ها، کانون اصلی انتقال بیماری‌های باکتریایی است.

جدول راهنمای تنظیمات هفتگی دانخوری بشقابی (استاندارد نژاد گوشتی)

سن (روز) ارتفاع لبه بشقاب درجه تنظیم سطح دان هدف از تنظیم دانخوری بشقابی
۱ تا ۳ مماس با پوشال حداکثر (۴ یا ۵) دسترسی سریع و جذب زرده
۷ تا ۱۰ هم‌سطح سینه جوجه متوسط (۳) آموزش خوردن از لبه بشقاب
۱۴ تا ۲۸ هم‌سطح چینه دان کم (۲) کنترل هدررفت و یکنواختی
۲۸ به بعد هم‌سطح پشت مرغ حداقل (۱) حداکثر FCR و تحریک به مصرف دان تازه
پیشنهاد مطالعه:  مزایای کلیدی آبخوری نیپل در مرغداری؛ کاهش آلودگی و افزایش بهداشت

استراتژی‌های پیشرفته و رفع چالش‌های عملیاتی در تنظیم دانخوری بشقابی

در بخش نخست به کلیات ارتفاع و سطح دان پرداختیم. اکنون به سراغ جزئیاتی می‌رویم که تفاوت‌های میلیمتری در عملکرد تنظیم دانخوری بشقابی و تأثیر آن بر فیزیولوژی طیور را مشخص می‌کند.

مدیریت دانخوری در ساعات پیک مصرف و تحریک نوری

یکی از تکنیک‌های نوین در مدیریت مرغداری، هماهنگی بین سیستم روشنایی و تنظیم دانخوری بشقابی است.

استراتژی تخلیه بشقاب (Meal Feeding)

برای اینکه اشتهای گله همیشه در سطح بالا باقی بماند، نباید بشقاب‌ها همیشه لبریز از دان باشند.

  • روش اجرا: در ساعات مشخصی از روز (معمولاً قبل از خاموشی)، اجازه دهید پرندگان بشقاب‌ها را کاملاً تخلیه کنند. این کار باعث می‌شود ذرات ریز دان (که حاوی ویتامین‌ها و مکمل‌های حیاتی هستند و معمولاً توسط مرغ‌ها نادیده گرفته می‌شوند) مصرف شوند. پس از تخلیه، با تنظیم دانخوری بشقابی و فعال‌سازی مجدد اوگر، دان تازه و با ساختار (Pellet Quality) مناسب در اختیار گله قرار می‌گیرد. این تحریک باعث افزایش ناگهانی مصرف خوراک و رشد بهتر می‌شود.

تنظیم دانخوری بشقابی در زمان واکسیناسیون و استرس

واکسیناسیون آشامیدنی یا اسپری، گله را دچار استرس موقت می‌کند. در این زمان، مدیریت خوراک باید تغییر کند.

بالا بردن موقت خطوط دانخوری

در برخی متدها، توصیه می‌شود هنگام واکسیناسیون آشامیدنی، خطوط دانخوری برای مدت کوتاهی بالا برده شوند.

  • دلیل فنی: با این کار، پرنده تمرکز خود را بر مصرف آب حاوی واکسن می‌گذارد. پس از اطمینان از مصرف واکسن، با تنظیم دانخوری بشقابی در ارتفاع استاندارد، پرندگان به سمت دان هجوم می‌برند که این خود باعث می‌شود تمام پرندگان (حتی ضعیف‌ترها) به دلیل گرسنگی نسبی، همزمان پای دانخوری حاضر شوند و یکنواختی گله حفظ گردد.

تنظیم دانخوری بشقابی در ارتفاع استاندارد

محاسبات مهندسی فضای دانخوری و تراکم بشقاب‌ها

اشتباه در تعداد بشقاب‌ها، حتی با بهترین تنظیم دانخوری بشقابی، منجر به شکست می‌شود.

نسبت تعداد پرنده به هر بشقاب

برای نژادهای سنگین‌وزن امروزی، استانداردها تغییر کرده است:

  • جوجه‌های گوشتی: حداکثر ۴۰ تا ۵۰ قطعه مرغ برای هر بشقاب.

  • گله‌های مادر: ۱۲ تا ۱۵ قطعه (به دلیل حساسیت بالا در وزن‌کشی).

  • محاسبه فاصله: فاصله بین بشقاب‌ها معمولاً باید ۷۵ یا ۱۰۰ سانتی‌متر باشد. اگر فاصله زیاد باشد، پرنده باید مسافت زیادی را طی کند که منجر به سوختن انرژی و افت ضریب تبدیل می‌شود. در زمان تنظیم دانخوری بشقابی، باید دقت کنید که بشقاب‌ها دقیقاً عمود بر زمین باشند و کج قرار نگیرند تا دسترسی ۳۶۰ درجه برای طیور فراهم باشد.

عیب‌یابی و نگهداری پیشگیرانه تجهیزات دانخوری

هر سیستم مکانیکی دچار استهلاک می‌شود. در اینجا به ۳ مشکل رایج در تنظیم دانخوری بشقابی و راه حل آن‌ها می‌پردازیم:

پیشنهاد مطالعه:  مزایای کلیدی آبخوری نیپل در مرغداری؛ کاهش آلودگی و افزایش بهداشت

انسداد لوله‌های انتقال (Auger Blockage)

اگر دان مصرفی دارای رطوبت بالا باشد یا در انبار سیلو کپک زده باشد، لوله‌ها مسدود می‌شوند.

  • راهکار: سیستم‌های مدرن دارای کلاچ ایمنی هستند. اما مرغدار باید به صورت چشمی روزانه لوله‌ها را چک کند. اگر یک بشقاب خالی ماند، نشان‌دهنده نقص در تنظیم دانخوری بشقابی یا گیر کردن فیزیکی دان در آن مقطع است.

ساییدگی اوگر و کاهش سرعت توزیع

اوگرهای قدیمی نازک شده و دان را با سرعت کمتری منتقل می‌کنند. این موضوع باعث می‌شود مرغ‌های ابتدای سالن دان را تمام کنند و به انتهای سالن چیزی نرسد.

  • اصلاح: در زمان تنظیم دانخوری بشقابی برای دوره‌های جدید، حتماً کشش اوگر و سالم بودن پره‌های آن را بررسی کنید.

کالیبراسیون سنسور مادون قرمز یا خازنی

سنسور انتهایی قلب تپنده سیستم است. گرد و غبار زیاد مرغداری می‌تواند سنسور را “کور” کند.

  • نکته مدیریتی: هر هفته سنسور بشقاب کنترلی را با دستمال نمدار تمیز کنید تا خللی در تنظیم دانخوری بشقابی ایجاد نشود.

تاثیر کیفیت دان (Pellet Quality) بر تنظیمات بشقاب

آیا می‌دانستید فیزیک دان بر تنظیم دانخوری بشقابی اثر دارد؟ اگر دان حاوی “خاکه” (Fines) زیاد باشد، در ته بشقاب رسوب کرده و مرغ‌ها تمایلی به خوردن آن ندارند. در این حالت، اگر سطح دان را بالا نگه دارید، مرغ‌ها خاکه‌ها را به بیرون می‌ریزند تا به پلت‌های درشت برسند.
  • راهکار: در صورت پایین بودن کیفیت پلت، باید ارتفاع بشقاب را کمی بالاتر از حد استاندارد (هم‌سطح پشت پرنده) تنظیم کنید تا پرنده امکان “جستجو و پرتاب منقاری” را نداشته باشد.

جدول عیب‌یابی سریع (Troubleshooting)

مشکل مشاهده شده علت احتمالی در تنظیم دانخوری بشقابی راه حل فوری
تجمع دان زیر بشقاب ارتفاع لبه بشقاب خیلی پایین است بالا بردن وینچ تا سطح چینه دان
خالی ماندن بشقاب‌های میانی سنسور زودتر از موعد قطع می‌کند تنظیم حساسیت سنسور بشقاب کنترلی
عدم یکنواختی وزن گله تراکم پرنده نسبت به بشقاب بالاست افزایش تعداد بشقاب یا سرعت اوگر
خیس شدن دان در بشقاب نشت از سیستم آبخوری یا رطوبت بالای سالن اصلاح ارتفاع آبخوری و تهویه

نتیجه‌گیری

در نهایت، باید بر این نکته تأکید کرد که تنظیم دانخوری بشقابی تنها یک اقدام فنی ساده نیست، بلکه بخشی حیاتی از مدیریت استراتژیک تغذیه است که تأثیری مستقیم بر ضریب تبدیل (FCR) و سودآوری نهایی مرغداری دارد. با نظارت مستمر بر ارتفاع بشقاب‌ها متناسب با رشد روزانه پرنده و مدیریت دقیق سطح خوراک جهت جلوگیری از هدررفت و فساد دان، می‌توان از توزیع ناعادلانه منابع در سالن جلوگیری کرد و به بالاترین سطح از یکنواختی گله دست یافت. اجرای دقیق این پروتکل‌ها در کنار استفاده از تکنولوژی‌های هوشمند و کالیبراسیون منظم سنسورها، تضمین‌کننده سلامت اسکلتی طیور و دستیابی به پتانسیل ژنتیکی کامل نژادهای گوشتی در کمترین زمان ممکن خواهد بود.

با رعایت دقیق اصول تنظیم دانخوری بشقابی، شما نه تنها هزینه‌های خوراک خود را تا ۱۵ درصد کاهش می‌دهید، بلکه گله‌ای با سلامت استخوانی بهتر و وزن‌گیری خیره‌کننده خواهید داشت.

https://pars-tajhizat.ir/1k2Yzi
کپی آدرس